Behandelmogelijkheden PE

Premature ejaculatie (PE) werd oorspronkelijk beschouwd als een psychologisch probleem en decennia lang uitsluitend behandeld met gedragstherapie en cognitieve therapie. Later zijn er farmacologische behandelingen beschikbaar gekomen in de vorm van geneesmiddelen op recept en lokaal aan te brengen preparaten.

Zowel chronische (levenslange) als verworven PE heeft vaak een organische/neurobiologische oorzaak die kan worden behandeld. Als de PE wordt veroorzaakt door een andere aandoening (bijvoorbeeld een niet gediagnosticeerde chronische prostaatontsteking) zal succesvolle behandeling van die aandoening ook een positieve uitwerking op de PE kunnen hebben. Zelfs voor de behandeling van de levenslange vorm van PE hebben artsen diverse behandelmogelijkheden. Voor een correcte diagnose en behandeling wordt hoe dan ook met klem een medisch consult aanbevolen.

Hier volgen enkele van de behandelingen die veel worden gebruikt voor mannen met symptomen van PE, waaronder een breed scala aan cognitieve/gedragstherapeutische behandelingen (bijv. speciale standjes tijdens de seks, onderbrekingen van de prikkel), lokaal desensibiliserende middelen en geneesmiddelen op recept.

Cognitieve en gedragstherapeutische behandelingen. Hieronder vallen psychologische en fysieke technieken die erop gericht zijn om mannen de voortekenen van een ejaculatie te leren herkennen en hun beheersing van de ejaculatie te verbeteren.

  • De meest gebruikte gedragstechnieken zijn de ‘stop-start’-techniek (in 1956 geïntroduceerd door dr. J. Semans) en de ‘knijptechniek’ (door Masters en Johnson in 1970 beschreven). Er zijn diverse variaties op deze technieken mogelijk, maar na een aanvankelijk slagingspercentage van 50-60% blijkt uit de klinische ervaring dat de verbetering op de lange termijn vaak niet behouden blijft. In plaats van de ‘stop-start’-techniek, die voor de vrouwelijke partner onbevredigend kan zijn, heeft het de voorkeur om mannen te laten leren hoe zij de mate van opwinding kunnen sturen en verminderen door langzame, sensuele bewegingen te maken en tegelijk diep en langzaam adem te halen. Het doel is om de mate van opwinding onder de ejaculatiedrempel te houden, terwijl de erectie behouden blijft. Deze ademhalingstechnieken hebben een kalmerend effect en lijken op dat moment echt te werken. Maar uit klinische ervaring en wetenschappelijk onderzoek lijkt naar voren te komen dat de verbetering die deze methode teweegbrengt meestal maar korte tijd duurt.
  • Masturberen voor de geslachtsgemeenschap is een techniek die veel jongere mannen gebruiken. Na het masturberen is de penis vaak minder gevoelig, wat kan leiden tot een langer uitstel van de ejaculatie na de herstelperiode. Een andere mogelijkheid is om de man de tekenen van seksuele opwinding te leren herkennen en zijn seksuele opwindingsniveau onder de intensiteit te houden waarbij de ejaculatiereflex optreedt. Dergelijke zelfhulptechnieken zijn weliswaar deels effectief op korte termijn, maar kunnen de PE juist versterken in plaats van verhelpen, omdat de seksuele gewaarwordingen waarover controle moet worden uitgeoefend hierbij worden genegeerd of afgezwakt. Daarnaast kan een slechte masturbatietechniek (een ‘race naar het hoogtepunt’) het aanleren van beheersing van de ejaculatie in de weg staan.

Er is in het algemeen geen gecontroleerd onderzoek waaruit blijkt dat gedragstechnieken werkzaam zijn.

Farmacologische behandeling. Er zijn diverse op recept verkrijgbare orale behandelingen die met succes worden gebruikt na de diagnose PE.

Lokaal aan te brengen crèmes of sprays met verdovende stoffen zoals lidocaïne en prilocaïne, die de penis minder gevoelig maken en zo de ejaculatie helpen uitstellen, blijken bij kleinere onderzoeken gematigd succesvol te zijn. Maar dergelijke lokale anesthetica zijn vaak lastig te doseren en kunnen daarom bij overdosering gevoelloosheid van de eikel of penis veroorzaken, met erectieverlies en/of geen ejaculatie als resultaat. Daarnaast is het mogelijk dat de verdovende stof op de partner wordt overgedragen, met een verlies van genot en onvermogen om een orgasme te bereiken als gevolg.

Andere methodes. Andere zelfhulpmethodes, zoals het gebruik van twee condooms of condooms met anesthetica (‘vertragingscondooms’), die een licht verdovend effect hebben, zijn weliswaar deels effectief op korte termijn, maar kunnen de PE uiteindelijk eerder versterken in plaats van verhelpen, omdat de seksuele gewaarwordingen waarover controle moet worden uitgeoefend hierbij bewust worden genegeerd of afgezwakt.

Zelfmedicatie voorkomen. Het is belangrijk dat mannen met PE geen poging doen zelfmedicatie te vinden, aangezien dat gepaard gaat met risico’s en zelfmedicatie niet of niet afdoende werkt. Het belangrijkste is dat zij geen geneesmiddelen op internet proberen te kopen van bedrijven of instanties zonder vergunning. Het is belangrijk om in gedachten te houden dat de veiligste en meest betrouwbare behandelingen worden voorgeschreven door een arts en worden gekocht bij een officiële apotheek die de arts goed kent en vertrouwt. Meer informatie over zelfmedicatie en de risico’s van nagemaakte geneesmiddelen

Bronvermelding
  1. Althof SE et al. J Sex Med. 2010;7(9):2947-2969.
  2. Atikeler MK, Gecit I, Senol FA. Andrologia 2002;34(6):356-359.
  3. Broderick GA. J Sex Med 2006;3(4):295-302.
  4. Buvat J. J Sex Med 2011;8(suppl 4):316–327.
  5. Donatucci CF. J Sex Med. 2006;3(Suppl 4):303-308.
  6. EAU Guidelines on ED and PE 2012.
  7. El-Nashaar A, Shamloul R. J Sex Med. 2007;4(2):491-496.
  8. Gallo L, Perdonà S, Gallo A. J Sex Med. 2010;7(3):1269-1276.
  9. Giuliano F et al. BJU International 2008;102 (6):668-675.
  10. Giuliano F, Clement P. Eur Urol 2006;50 (3):454-466.
  11. Graziottin A, Althof S. J Sex Med 2011;8 Suppl 4:304-309.
  12. Halvorsen JG et al. J Am Board Fam Pract 1992;5:51-612.
  13. http://www.fda.gov/Drugs/DrugSafety/ucm169898.htm
  14. http://www.sciencedaily.com/releases/2012/02/120222093503.htm
  15. Jannini EA et al. Sessuologia Medica. Trattato di psicosessuologia e medicina della sessualità. Elsevier Masson Ed. 2007
  16. Jannini EA, Lombardo F, Lenzi A. Int J Androl 2005;28 Suppl 2:40-45.
  17. Jannini EA, Porst H. J Sex Med 2011;8 Suppl 4:301-303.
  18. Jannini EA, Simonelli C, Lenzi A. J Endocrinol Invest 2002;25(11):1006-1019.
  19. Laumann EO, Paik A, Rosen RC. JAMA. 1999; 281 (6) :537-544.
  20. Limoncin E, Tomassetti M, Gravina GL et al. J Urol 2012 Nov 6. Eerder in elektronische vorm verschenen dan in druk.
  21. Lindau ST, Schumm LP, Laumann EO et al. NEngl J Med 2007;357:762–74.
  22. Masters WH, Johnson VE. Human sexual inadequacy. Boston: Little Brown; 1970:92–115.
  23. McCarty EJ. Core Evidence 2012;7:1-14.
  24. McMahon CG et al. J Sex Med 2008;5:1590–1606.
  25. McMahon CG et al. J Sex Med 2011;8:524-539.
  26. McMahon CG, Jannini E, Waldinger M, Rowland D. J Sex Med 2013;10(1):204-229.
  27. Montorsi F. J Sex Med 2005;suppl 1:8, ABS PS-3-1.
  28. Porst H et al. Eur Urol 2007;51(3):816-824.
  29. Porst H. “Premature Ejaculation”. In: Porst H, Reisman Y (red.): The ESSM Syllabus of Sexual Medicine.Medix Publishers, Amsterdam 2012; pp 547-595.
  30. Revicki V et al. Health and Quality of Life Outcomes 2008;6:33.
  31. Rosenberg MT, Sadovsky R. Identification and diagnosis of premature ejaculation. Int J Clin Pract. 2007;61(6):903-908.
  32. Screponi E, Carosa E, Di Stasi SM et al. Urology 2001;58(2):198-202.
  33. Shabsigh R, Rowland D. J Sex Med 2007;4 (5):1468-1478.
  34. Sotomayor M. J Sex Med 2005;2(2):110-114.
  35. Waldinger MD. Premature Ejaculation Definition and Drug Treatment. Drugs 2007;67 (4):547-568.
  36. Wereldgezondheidsorganisatie. ICD-10;1992. p. 355–356.
  37. www.eaasm.eu, rapport ‘The Counterfeiting Superhighway’

PE-Test

TEST

> START

Vraag uw arts om meer informatie.